Oppervlakken en textiel

De coating heeft iets nodig om aan te hechten. Dat is de hele praktische theorie: een schoon, droog en redelijk stabiel oppervlak houdt een behandeling haar volledige levensduur vast, een stoffig, vettig, vochtig of afbrokkelend oppervlak niet. De meeste tegenvallende resultaten in de praktijk zijn een probleem van voorbereiding, niet van het product.

De geteste lijst. Harde oppervlakken: keramische tegels, glas, plexiglas, gegalvaniseerd ijzer, laminaatvloeren, ongeverfd cement en multiplex. Zachte oppervlakken en textiel: tapijt, katoen, katoenmengsels en polyester. De tests combineren bewust absorberende en niet-absorberende materialen, omdat een echte ruimte daaruit bestaat.

Niet-absorberende oppervlakken (tegels, glas, plexiglas, gegalvaniseerd ijzer, laminaat) zijn het eenvoudige geval. Reinigen, drogen, behandelen. Hierop houdt een behandeling het voorspelbaarst stand en is een dekkingscijfer het betrouwbaarst.

Absorberende oppervlakken (ongeverfd cement, multiplex, tapijt) nemen een deel van de toepassing op. Breng dezelfde dunne, gelijkmatige laag aan, behandel randen en naden, en probeer het niet te compenseren door het oppervlak te doorweken. Concentreer u bij hoogpolig tapijt op de randen en de aansluiting met de plint.

Oppervlakken buiten de geteste lijst, zoals roestvrij staal, geverfd pleisterwerk, vinyl, gietvloeren, natuursteen en gelakt of geolied hout: test een verborgen plek, laat die volledig drogen, bekijk het bij daglicht en noteer op het servicerapport dat het oppervlak buiten de geteste lijst valt.

Oppervlakken die u met rust laat: oppervlakken die met levensmiddelen in contact komen, contactpunten voor handen zoals stangen, leuningen en bedieningselementen, veiligheidskritische onderdelen en gordelbanden, gecertificeerde beschermingsmiddelen, onder spanning staande elektrische onderdelen, etalageruiten en schermen, lokaasstations en monitoringpunten, alles wat een kind of dier in de mond stopt, en elk oppervlak dat het etiket niet dekt. Bij twijfel beslist het etiket, niet dit artikel.

Textiel: katoen, katoenmengsels en polyester. Behandel de naden en plooien; daar zitten insecten en daar mist een snelle baan meestal. Test eerst een onopvallende plek op kleur en afwerking, en laat het artikel volledig drogen voordat het wordt gebruikt. Een behandeling overleeft een wascyclus niet, dus elk gewassen artikel wordt bij de volgende servicebeurt opnieuw behandeld.

Voorbereiding, op volgorde, voor elk oppervlak. Verwijder stof en vet met een geschikt reinigingsmiddel. Spoel na als het reinigingsmiddel een residu achterlaat, want een laagje detergent werkt als barrière. Laat het oppervlak volledig drogen. Behandel daarna. Het overslaan van de droogstap is de meest voorkomende oorzaak van een vlekkerig resultaat.

Wat de levensduur van een behandeling op elk oppervlak verkort: frequente natte reiniging met detergent of oplosmiddel, slijtage door aanraking en loopverkeer, en condensatie. Dit zijn geen gebreken; ze zijn de reden dat er een herbehandelingsinterval bestaat.